De mond proeft, slurpt, voelt, hangt, lacht, neemt in, spuugt zelfs uit, maar bovenal; hij praat. Wellicht is het kakement wel net zo complex als bier. Het begint natuurlijk met het uiterlijk. De ene mond is mooier dan de andere. Maar ja, wat is mooi? Stel dat de meeste mensen aannemen dat het over een mooie mond gaat, maar hij hangt meer dan dat hij lacht. Of wat nou als er voornamelijk lelijke woorden uit zo’n mooie smoel komen? Ik denk dat je dan toch snel wegloopt…
Maar complex betekend dat er meer is dan het uiterlijk, dus laten we dat even buiten beschouwing laten. Elke mond proeft op zijn eigen manier. Plakkerigheid op de lippen, de basissmaken zoet, zout, zuur, bitter en umami op de tong en de mond voelt de body
-of volmondigheid- van het bier. Een flinke slok van een vers bier lijkt simpel, maar met deze rondgang door de muil wordt het al een aardig proces. En dan hebben we het nog niet eens over de afdronk gehad! Doorgaans wordt bij bier geadviseerd om het door te slikken om het volledige smaakpalet goed tot zijn recht te laten komen, maar ervaren proevers hebben bewezen dat dat niet nodig is om een bier goed te kunnen beoordelen.
Dat beoordelen kan ook weer op verschillende manieren. De ene mond roept ‘Lekker!’ of ‘Niet lekker!’, terwijl de wat geoefender proever misschien benoemd welke smaken er te herkennen zijn. Want ja, wie zijn bek niet houdt, die praat wel. Hoe dan ook blijft het divers, want elke waffel spreekt zijn eigen woorden.
